https://content.foto.my.mail.ru/mail/borisovna-lidiya/3d-galleru.ru-5/h-842.jpgВеликий Радуницы праздник!
Помянем всех, кто с нами был!
Плохих, хороших, добрых – разных!
Кто – не допел, кто – не дожил!
Про всех мы вспомним добрым словом!
И, где-то плача глубоко,
Мы все ж возрадуемся снова
За них! Ведь им теперь легко!

РАДАЎНІЦА
На радаўнiцу мы на могiлкi пайшлi,
Свянцонага з сабой астаткi ўзяўшы,
Як гэта з давен-даўна на нашай зямлi
Дзяды i прадзеды рабiлi нашы.

Манiлiся нябожчыкаў адведаць мы.
На могiлкi народу шмат сышлося,
І людзi сноўдалiся мiж крыжоў, як цьмы,
Хiстаючысь, як ветрам гнутае калоссе.

На плiтах каменных парос зялёны мох,
Бярозы, хвойкi плакалi над iмi,
А пасярод каплiца жудка, як астрог.
На свет глядзела вокнамi сляпымi.

На насыпу мы з мiлай селi ў старане, -
Пад насыпам тым спала яё матка,--
І прашаптала мiлая, схiлiўшыся ка мне:
"Адзiн, адзiн цяпер ты ў мяне, братка!"

Як боб, буйныя слезанькi з яё вачэй
Пасыпалiся на магiлку градам,
Здалося мне -- заплакала i неба з ей
Над гэтым здушаным зямлёю садам.

Штось сэрца сцiснула, зiрнула ў дно,
І паплыла сляза ў след за слязою,
А думаў, што ўжо ўсе iх вылiў я даўно,
Што ў свет гляджу ўжо зрэнкаю сухою.

Ў магiлках дрэмле бацька мой i два браты,
Сясцёр малых зямелька абымае.
А я жыву на свеце доляй сiраты,
Мяне зямля за нейкi грэх трымае.

Пусцiўшы гэтак сумным думам павады,
Бязмежны жаль паплыў ў душу крынiцай.
І я таксама, як яна тады, шаптаў:
"Адна на свеце ты ў мяне, сястрыца!"

Да уж , им теперь намного легче чем нам живущим !

Спасибо за прекрасные строки. Всего вам доброго !!!

привет как дела настроение чем занимаетесь

...ведь им теперь легко.Прекрасные строки!

Очень глубоко и просто .....хорошо! Спасибо

Возрадуемся, Братья и Сестры!!!

ТРОГАТЕЛЬНЫЕ СТИХИ!

Спасибо !!!!!

ага